Myśleli, że to chuligan, a on kocha ją do dziś. Historia miłości Aleksandry i Leszka Millerów

Pierwsze spotkanie i "Melodia" za 20 kg

Wszystko zaczęło się w czasach, gdy Leszek Miller spędzał młodość jako uczeń w Zespole Szkół Zawodowych w Żyrardowie. Pod koniec 1965 roku na jednej ze szkolnych potańcówek pojawił się 19-letni wówczas Leszek. Młody Miller, który trenował wówczas podnoszenie ciężarów, musiał wykazać się nie lada krzepą, przytaszczając na salę 20-kilogramowy sprzęt. Był to wielki magnetofon marki Melodia z hitami zespołów The Beatles i The Rolling Stones.

To właśnie tam jego wzrok skrzyżował się ze spojrzeniem zjawiskowej 16-latki. Dziewczyna natychmiast skradła jego serce.

Mieliśmy najnowsze płyty i magnetofon. Wszedłem na salę i zobaczyłem kilka dziewcząt, m.in. tę, na którą od razu zwróciłem uwagę

Po latach polityk wielokrotnie wspominał ten magiczny moment. Decyzja zapadła w ułamku sekundy, a przyszły szef rządu nie zamierzał łatwo odpuszczać.

Pod ścianą siedziało kilka dziewcząt, spojrzałem na jedną z nich i pomyślałem: Boże, albo ta, albo żadna

Oficjalnie zostali parą w noc sylwestrową z 31 grudnia 1965 na 1 stycznia 1966 roku. Dziś Leszek Miller z nieukrywaną czułością mówi o swojej wybrance, nazywając ją żywym dowodem na istnienie aniołów. Ale ich początki wcale nie należały do najłatwiejszych.

AKPA

CZYTAJ TAKŻE: To, co wnuczka Leszka Millera przeżyła za zamkniętymi drzwiami szpitala psychiatrycznego, mrozi krew w żyłach

Operacja "Augustyn", czyli jak oszukać teściową

Zanim zakochani mogli w pełni cieszyć się swobodą, musieli pokonać poważną przeszkodę w postaci teściowej. Mama Aleksandry Miller początkowo w ogóle nie ufała adoratorowi córki, bo przyszły polityk wyglądał i zachowywał się bardzo zadziornie. Jak relacjonuje Monika Miller, wnuczka pary, te barwne anegdoty brzmią dzisiaj wręcz filmowo.

Uwielbiam opowieści dziadków z ich młodości, są wręcz surrealistyczne. Mama babci nie pozwalała jej się spotykać z dziadkiem. Bo wyglądał na łobuza

Leszek wymyślił więc sprytny plan, który do złudzenia przypominał szpiegowską intrygę. W rolę eleganckiej "przykrywki" wcielił się jego serdeczny kolega o nienagannych manierach, który udawał absztyfikanta. Oficjalnie to on przychodził prosić matkę o zgodę na spacer z dziewczyną.

Miałem wtedy przyjaciela, zresztą do dziś go mam, który miał ujmujący wygląd i sposób bycia. Augustyn przychodził do mojej Oli do domu i prosił jej mamę o pozwolenie na wyjście z córką, całował rączki, dziękował. Wychodzili z Oleńką, mama była zachwycona, a za rogiem domu czyhałem już ja

Młodzieńcza determinacja opłaciła się z nawiązką i ostatecznie zjednała im przychylność rodziny. Wkrótce nadszedł czas, by chłopak na dobre udowodnił swoją wartość, ryzykując własnym zdrowiem w obronie ukochanej.

Walka o ukochaną na gołe pięści

W tamtych latach Leszek Miller był osobą niezwykle wysportowaną i zdecydowanie nie bał się fizycznej konfrontacji. Gdy w grę wchodziło bezpieczeństwo lub honor ukochanej dziewczyny, chłopak po prostu nie przebierał w środkach. Sama Aleksandra Miller w wydanej w 2021 roku biografii "Miller. Twardy romantyk" bardzo dobitnie wspomina te niebezpieczne momenty.

Kiedyś szliśmy po schodach, a chłopak, który wchodził na górę, powiedział do mnie coś miłego. To zadziałało na Leszka jak płachta na byka. W jednej chwili uderzył go i zrzucił ze schodów. Stałam tuż obok i przypadkowo też mogłam spaść z tych schodów! Leszek był wysportowany, silny, podnosił ciężary, był przede wszystkim odważny i wręcz rwał się do bitek

Młody mieszkaniec Żyrardowa czuł się w absolutnym obowiązku stanowczo bronić honoru wybranki. Nigdy nie wypierał się swojej ulicznej natury i był zawsze przygotowany do bitki na gołe pięści.

Raz w Żyrardowie oddaliłem się gdzieś na chwilę i jacyś chłopcy podeszli do mojej Oli na przystanku autobusowym. Nie dostrzegli mnie. Gdy zobaczyłem, co się święci, od razu do niej wróciłem. Weszliśmy z tamtymi do bramy, by rozstrzygnąć konflikt... Wtedy dobiegli do mnie jeszcze moi koledzy. Przeciwnicy uznali, że nie mają z nami szans i uciekli. Ale ja, jak zwykle, byłem przygotowany do bitki na gołe pięści

Były premier do dziś z uśmiechem przyznaje, że "raz on komuś przyłożył, a innym razem ktoś jemu". To właśnie z takim twardym, ulicznym charakterem weszli w dorosłe życie.

x.com/leszekmiller

Koń na biegunach i 40 metrów szczęścia

Ślub cywilny Millerów odbył się 19 kwietnia 1969 roku w Urzędzie Stanu Cywilnego w Żyrardowie podczas obfitych, niemal zimowych opadów śniegu. Prawdziwym wyzwaniem dla młodych okazały się jednak trudne początki "na swoim". Po okresie pomieszkiwania u rodziny, małżeństwu udało się wreszcie zdobyć własne mieszkanie w bloku. Pierwsze chwile z małym synkiem na rękach wcale nie przypominały sielanki.

Na czwartym piętrze, czterdzieści kilka metrów. Przeprowadzałam się tam sama z małym synkiem. Pomagała siostra. Leszek był służbowo w Katowicach. Powinnam się cieszyć – a ja usiadłam i rozpłakałam się. Nie wiedziałam, jak się odnajdę w bloku. W jednym pokoju mieściła się tylko ława, dwa fotele i koń na biegunach Leszka

Mimo bardzo skromnych warunków, młodzi małżonkowie potrafili zbudować ciepły i silny dom. "Do wszystkiego doszliśmy sami. Ciężką pracą, uporem, solidarnością i wzajemną miłością" – podsumowuje po latach polityk. Niestety, wkrótce nad ich rodziną miały zawisnąć prawdziwie czarne chmury.

Cienie wielkiej miłości – choroba i śmierć syna

Gdy polityczna kariera nabierała rozpędu, a Leszek Miller rzadko bywał w domu, to właśnie jego żona dźwigała ciężar obowiązków. Pierwszy potężny cios spadł na rodzinę w 2008 roku, kiedy u pani Aleksandry lekarze niespodziewanie zdiagnozowali podstępnego nowotwora.

No i wyrok: rak brodawki Vatera, który pchał się mocno do trzustki. Potrzebna była operacja. Przerażona byłam. Mąż był przy mnie przez cały czas. Na szczęście operacja się powiodła

Dla męża był to moment absolutnego przerażenia o życie najdroższej mu osoby. Wspominając grozę tamtych chwil na sali operacyjnej, polityk przyznał, że czuł wtedy bezpośrednie "spojrzenie śmierci" i jej "lodowaty chłód". Ukochana cudem uciekła przeznaczeniu, ale najgorsza życiowa tragedia uderzyła w nich dekadę później.

26 sierpnia 2018 roku ich jedyne dziecko, zaledwie 48-letni Leszek Miller junior, zmarł śmiercią s.mob.jczą we własnym domu pod Warszawą. Śmierć syna pogrążyła starzejących się rodziców w niewyobrażalnej rozpaczy, zostawiając w ich sercach rany, które nigdy się nie zagoją. Zrozpaczony ojciec nie ukrywa, że długo po dramacie dręczyły go myśli o własnej winie.

Wciąż pytam siebie, co by było, gdybym wtedy nie wyjechał z żoną albo co by było, gdybyśmy byli bardziej rygorystyczni wobec partnerki syna, której nie akceptowaliśmy i do której mieliśmy pretensje. Albo gdybyśmy kiedyś powiedzieli coś innego, niż powiedzieliśmy... Na te pytania nigdy nie znajdę odpowiedzi. I nigdy nie zaznam spokoju

Były szef rządu potrzebował pomocy psychoterapeuty, by w ogóle funkcjonować. Ból ojca był tak potężny, że zdesperowany polityk często chodził do Lasu Kabackiego, gdzie w samotności "wył z rozpaczy". Ukojenie przyszło dopiero we francuskich Alpach, gdzie wspólnie rozsypali prochy syna na wietrze, spełniając tym samym jego ostatnią wolę.

Leszek Miller jr / Fot. x.com

Millerowie w 2026 roku – czas na spokój

Przełomowym momentem dla pary stał się lipiec 2024 roku, kiedy to zakończyła się polityczna kadencja w Parlamencie Europejskim. To właśnie wtedy Leszek Miller definitywnie wycofał się z polityki, by wraz z żoną przejść na zasłużoną emeryturę. Dziś oboje mieszkają w podwarszawskim domu po zmarłym synu, stanowiąc największe oparcie dla siebie i swojej dorosłej już wnuczki.

Monika jest dla mnie i mojej żony całym światem. Zawsze lubiłem z nią być, wyjeżdżać na wakacje

Sekret ich wieloletniego związku tkwi w najprostszych gestach i ogromnej pokorze wobec życia. Polityk absolutnie nie jest kulinarnie wybredny – najbardziej kocha domowy rosół z kury oraz śledzie, które z miłością szykuje mu małżonka.

Daję mężowi spokój i bezpieczeństwo

Mając już za sobą Złote Gody i odbiór pamiątkowego dyplomu, Aleksandra Miller i jej mąż skupiają się na swojej "liście marzeń". Mają spisane w arkuszach miejsca do odwiedzenia oraz nazwiska bliskich, na spotkanie z którymi przez pół wieku zawsze brakowało czasu. Ich wyciskająca łzy historia to bez wątpienia najpiękniejszy dowód na to, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać absolutnie wszystko.

Wyruszyliśmy w długą drogę, która trwa do dziś. Zgodziła się wyjść za mnie najwspanialsza kobieta, jaką kiedykolwiek spotkałem. Cały czas mnie fascynuje i zmienia na lepsze. Moja żona – Oleńka

Ślub w śnieżnej zawiei (19 kwietnia 1969) Choć był to środek kwietnia, Żyrardów przywitał ich śniegiem. Młodzi małżonkowie nie wiedzieli jeszcze wtedy, że to początek drogi, która zaprowadzi ich na same szczyty władzy i przez najtrudniejsze życiowe zakręty.

Źródło: x.comLeszekMiller

Galeria 9 zdjęć

Autor:

Kaja Wiśniewska

redaktor styl.fm

[email protected]

Wydawcą styl.fm jest Digital Avenue sp. z o.o.